dissabte, 24 de gener de 2015

LISBOA


                                                                  
                                                                                                                                                   
                                                             

          manuel Forcadela & ana Moura




Agora doume canta do pouço que aprendín
Naquel curso distante na néboa de Lisboa,
Nos tempos en que , mozos, podíamos pensar
Que la vida era mais longa, que todo tardaría,
E os meses camiñaban, solemnes , de vagar,
Sen outra dilixencia que musica e o río.

Vivir era daquela tan grato e pracenteiro...

Erguerse de mañá, Cultura Portuguesa,
Despois Literatura, Gramática, Cinema,
Á tarde un percorrido por bares e tabernas,
A música do fado....
E todo a unha distancia exótica e miuda,
Brasil, O Miño e Goa nun mesmo percorrido.

Mais tanta foi a presa, os libros, o camiño, 
As noites e a súa cinza de fumes, de tabaco,

Que sinto ter  errado de xeito tan palmario
Os rumbos, o destino, o ton  desa elexia
Que nunca che escribín
Lisboa, monamour, 
Infame capital.

Contemplo agora a tarde es into que ese mar
Deitado na distancia non é mais ca unha sombra
Que gardo no interior
Neobenta lagoa que acaso algún navío
Precipite atravesa
E que eu sigo a fender con lágrimas o rio
Chorando por non terte chorado o suficiente.








Manuel Forcadela 
és un poeta gallec
de 
Tomiño,  Pontevedra 
i
Lisboa 
és un poema 
del poemari 
Refutación da Musa 








                                             




Ana Moura
és una
 cantant portuguesa
de
Santarém
i
Rumo ao sul
és una cançó del disc
Leva-me aos fados





Cap comentari:

Publica un comentari a l'entrada